Χρονοδιάγραμμα χρονολόγησης Ναύπλιο Ελλάδα

"Παρακολουθώντας τις χθεσινές δηλώσεις του Δημάρχου Ναυπλίου σχετικά με Η συναυλία είχε τίτλο ''Ελλάδα Γεια σου'' και περιελάμβανε παλιές και νέες υποβάλει με θέμα την πορεία υλοποίησης και το χρονοδιάγραμμα των έργων Με βάση νέες τεχνικές χρονολόγησης πετρωμάτων όπως o οψιδιανός.
Table of contents

Από τις εικόνες προτιμώ περισσότερο τα σχέδια παρά τις φωτογραφίες.

Τα πρώτα μου φαίνονταν ανέκαθεν πιο κατανοητά και μου εντυπώνονται στο μυαλό πολύ πιο εύκολα από τις δεύτερες. Αυτή η ιστορική αναδρομή στοχεύει στην ανάδειξη της συμβολής των αρχιτεκτονικών απεικονίσεων στον τρόπο που κατανοούνται τα προϊστορικά μνημεία του Αιγαίου σήμερα. Θα υποστηριχθεί ότι οι απεικονίσεις αυτές είναι κάτι παραπάνω από απλές οπτικοποιήσεις των αποτελεσμάτων των ανασκαφικών ερευνών.

Αντίθετα αποτελούν μεθοδολογικά εργαλεία στα χέρια των αρχαιολόγων και επηρεάζουν τον τρόπο μελέτης της προϊστορικής αρχιτεκτονικής, διότι αποτελούν προϊόντα του ευρύτερου επιστημολογικού, δηλαδή θεωρητικού, μεθοδολογικού, ερμηνευτικού, τεχνικού, αλλά και ιστορικοκοινωνικού πλαισίου των αρχαιολόγων που τα έχουν συμπεριλάβει στα δημοσιεύματά τους. Επομένως η ιστορική αναδρομή στη χρήση εικόνων δεν έχει καταγραφικό χαρακτήρα μόνο.

Ουσιαστικά αποτελεί μια γενεαλογία της προϊστορικής αρχαιολογικής έρευνας στο Αιγαίο, διότι προσπαθεί να αναδείξει τον τρόπο με τον οποίο εξελίχθηκε ο τρόπος εργασίας των αρχαιολόγων μέσα από τη χρήση των εικόνων. Προτού ξεκινήσει η πραγμάτευση των παραπάνω θεμάτων, θα ήθελα να ευχαριστήσω το επιστημονικό και λοιπό προσωπικό της δράσης «Ελληνικά Ακαδημαϊκά Ηλεκτρονικά Συγγράμματα και Βοηθήματα — Κάλλιπος» για τη δυνατότητα που μου έδωσαν να συγγράψω το παρόν βιβλίο, ιδίως τους ανώνυμους αξιολογητές για τα εύστοχα και εξαιρετικά χρήσιμα σχόλιά τους, τους τρεις κύριους συνεργάτες της προσπάθειας, την κριτική αναγνώστρια Κλαίρη Παλυβού, τον γλωσσικό επιμελητή Γιώργο Διαμάντη και το διδάκτορα του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και κυρίως συνεργάτη και φίλο Μ.

Βεργάκη, Τ. Γεωργοτά, Π. Δέλλιο, Γ. Κολιτσόπουλο, Ι. Κωστοπούλου, Γ. Λαζούρα, Ε. Μανιάτη, Κ. Νάκα, Λ. Νούτσο, Γ. Παναγοπούλου, Γ. Παπαδοπούλου, Θ. Παππά, Γ. Πέτρου, Α. Πιπέρη, Ε. Σκλάβου, Γ. Σοφιανό, Β. Σχίζα, Στ. Φουρίκη, Μ. Χελιώτη, Α. Ψύχα, Αικ. Μπάκα για τη βοήθειά της με τις εικόνες του βιβλίου, τους φορείς αλλά και τους επιμέρους καθηγητές και άλλους ερευνητές που παραχώρησαν τις άδειες δημοσίευσης εικόνων από τα αρχεία και τις εκδόσεις τους και που αναφέρονται ονομαστικά στις λεζάντες των εικόνων.

Ένα διαφορετικό, αλλά εξίσου —αν όχι μεγαλύτερο— ευχαριστώ οφείλω στην οικογένειά μου για την αμέριστη αγάπη, κατανόηση και στήριξη σε όλο το δύσκολο και εργασιακά βεβαρυμένο διάστημα συγγραφής.

Ένωση Ιστορικών & Αρχαιολόγων Θεσσαλονίκης

Εξυπακούεται ότι όλα τα λάθη και οι παραλείψεις του παρόντος βιβλίου βαρύνουν αποκλειστικά εμένα. Κεφάλαιο 1. Εισαγωγή Είναι πολύ δύσκολο, αν όχι αδύνατο, να φανταστούμε ένα αρχαιολογικό βιβλίο χωρίς εικόνες. Αρκεί μια πρόχειρη ματιά στις αρχαιολογικές δημοσιεύσεις για να γίνει κατανοητή η σημασία των εικόνων στον επιστημονικό λόγο. Αντίστοιχα είναι πολύ δύσκολο να σκεφτούμε την Κνωσό χωρίς να φέρουμε στο νου μας τις αναπα- ραστάσεις που χρησιμοποίησε ο Evans στη δημοσίευση του λεγόμενου «ανακτόρου του Μίνωα».

Τέλος οι σύγχρονες δημοσιεύσεις αρχαιολογικών θέσεων συχνά συνοδεύονται και από αναπαραστάσεις, είτε αρχιτεκτονικές αξονομετρικά σχέδια , είτε ελεύθερες αποδόσεις των μνημείων και του περιβάλλοντος χώρου τους. Η ψηφιακή τεχνολογία έχει διευ- κολύνει ιδιαίτερα την παραγωγή και δημοσίευση τέτοιων εικόνων.

Αναμφίβολα ο επιστημονικός λόγος της αρχαιολογίας είναι στενά συνδεδεμένος με την εικόνα, διότι το ίδιο το αντικείμενο της αρχαιολογικής επιστήμης επιβάλλει τη χρήση της. Αρχαιολογία σημαίνει προσπάθεια κατανόησης του παρελθόντος μέσα από τα υλικά του κατάλοιπα. Η προσπάθεια αυτή αναπόφευκτα βασίζεται στις απεικονίσεις των υλικών καταλοίπων για διάφορους λόγους.

Μια ανασκαφή δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένας ανατομικός διαμελισμός μιας αρχαίας θέσης, ο οποίος ούτε αντιστρέφεται ούτε επαναλαμβάνεται, εφόσον το χώμα των επιχώσεων που περιείχαν τα υλικά κατάλοιπα απομακρύνεται. Αντίστοιχα οι έρευνες επιφανείας που γίνονται για τον εντοπισμό θέσεων και για την κατανόηση της ανθρώπινης δράσης σε ευρεία χωρική κλίμακα επίσης συνεπάγονται τη συλλογή τεχνέργων και άρα την οριστική τους απόσπαση από το ταφονομικό τους πλαίσιο. Στη συνέχεια η φύλαξη και η απόδοση των μνημείων στο κοινό σημαίνουν συχνά την ανεπιστρεπτί απώλεια της όποιας συνάφειας με την ανασκαφική ή εν γένει ερευνητική εικόνα τους, εξαιτίας της συνεχούς τους χρήσης από τους επισκέπτες.

Πόσο εύκολη είναι π. Το χαρακτηριστικό αυτό γίνεται σαφές με την ανάγκη για δημοσίευση της αρχαιολογικής έρευνας, η οποία προφανώς δεν μπορεί να παράσχει τα ίδια τα ευρήματα στο κοινό, επιστημονικό και ευρύ. Για όλους τους παραπάνω λόγους η αρχαιολογική επιστήμη στηρίζεται στις απεικονίσεις ευρημάτων, οι οποίες δεν εξαντλούνται στις εικόνες που συνοδεύουν τις έντυπες και ηλεκτρονικές δημοσιεύσεις, αλλά ξεκινούν ήδη από την έρευνα πεδίου.

NAFPLIO: The first capital 😲 of Greece in 1824!! Let's go for a tour!

Εκεί τηρείται αρχείο δεδομένων και πεπραγμένων, το οποίο αποτελείται από περιγραφικά ημερολόγια, δελτία δεδομένων και εικόνες οι οποίες αναπαριστούν την κατάσταση του πεδίου π. Αν δούμε το αρχείο μιας ανασκαφής από τη σκοπιά της πληροφορικής επιστήμης, θα λέγαμε ότι ο αρχαιολόγος χάνει ένα μέρος των δεδομένων του π. Η κατάσταση αυτή μάλιστα επεκτείνεται και στο στά- διο της ανάλυσης των δεδομένων, είτε γιατί τα τελευταία είναι δυσπρόσιτα, είτε γιατί πρέπει να συγκριθούν με άλλα δεδομένα, τα οποία είναι συχνά και πάλι δυσπρόσιτα.

Λόγου χάρη, αν ο αρχαιολόγος θέλει να ερμηνεύσει μια στρώση λίθων που παρατήρησε σε ανασκαφική τομή ως αποτέλεσμα σεισμού, θα τεκμηριώσει την άποψή του μέσα από τη σύγκριση με άλλες φωτογραφίες από άλλες ανασκαφές όπου έχουν παρατηρηθεί παρόμοια φαινόμενα στρώσεων λί- θων. Επιπρόσθετα, ακόμη και όταν τα υλικά κατάλοιπα είναι προσβάσιμα, βρίσκονται συχνά σε τόσο αποσπασματική κατάσταση ώστε επιβάλλεται κάποια εικονιστική αποκατάσταση της μορφής τους για να καταστεί αυτή εύληπτη από το αρχαιολογικό κοινό.

Για παράδειγμα, η τυπολογική κατηγοριοποίηση των κεραμικών αγγείων ή άλλων τεχνέργων μιας ανασκαφής διεξάγεται πιο εύκολα με σχέδια που αποκαθιστούν το σχήμα των αγγείων, συμπληρώνοντας την απο- σπασματική εικόνα που προσφέρουν τα κεραμικά όστρακα και επιτρέποντας συγκρίσεις με αντίστοιχες δημοσιευμένες απεικονίσεις άλλων ευρημάτων. Τέλος η εικόνα παίζει σημαντικό ρόλο και στο στάδιο της σύνθεσης των δεδομένων και της ερμηνείας. Ενδεικτικά μπορούν να αναφερθούν οι αναπαραστάσεις της Κνωσού, οι οποίες αποδίδουν με σαφή- νεια το ερμηνευτικό όραμα του ανασκαφέα της Evans, είτε συμφωνούμε είτε διαφωνούμε με αυτό.

Η οπτικοποίηση της έρευνας μάλιστα δεν αποτελεί μόνο την ολοκλήρωσή της, αλλά ενδεχομένως και αφορμή για περαιτέρω προβληματι- σμό, ακριβώς επειδή την παρουσιάζει εύληπτα. Με βάση τα παραπάνω γίνεται κατανοητή η στενή σχέση της αρχαιολογικής επιστήμης με τις μεθόδους και τεχνικές απεικόνισης, όπως το σχέδιο, η φωτογραφία ή οι σημερινές ψηφιακές εικόνες και αναπαραστάσεις μνημείων. Είναι επίσης κατανοητή η συχνή επιστράτευση ειδικών, μη αρχαιολόγων, π. Τέλος η ύπαρξη ειδικών εγχειριδίων αρχαιολογικού σχεδίου και φωτογραφίας φανερώνει την ανάγκη του αρχαιολόγου Η σχέση αρχαιολογίας και εικόνας είναι στενή, αλλά όχι τυποποιημένη.

Αν ανοίξουμε διάφορα αρχαιολογικά βιβλία, θα διαπιστώσουμε ποικίλες τακτικές απεικόνισης και συνεπώς και διαφορές στον αριθμό και τον τύπο των ει- κόνων που χρησιμοποιούνται. Για παράδειγμα, στις αρχές του 20ού αιώνα δρούσαν διάφορες αρχαιολογικές αποστολές στην Κρήτη.

Greek Wiktionary data extraction errors and warnings

Αν παραβάλουμε μεταξύ τους τις δημοσιεύσεις της εποχής, θα διαπιστώσουμε ότι, σε σύγκριση με το The Palace of Minos του Evans, η χρήση εικόνων στις υπόλοιπες αρχαιολογικές δημοσιεύσεις ήταν φειδωλή. Αντίστοιχα την ίδια περίπου περίοδο διενεργήθηκαν ανασκαφές σημαντικών θέσεων στην Ελλάδα, όπως στη Φυλακωπή της Μήλου, στην Τίρυνθα και την Πύλο.

Αλλού εκπονήθηκαν περισσότερα και αλλού λιγότερα αρχιτεκτονικά σχέδια και αναπα- ραστάσεις, μολονότι σε όλες τις θέσεις αποκαλύφθηκαν εκτεταμένα και πολύ σημαντικά αρχιτεκτονικά κατάλοιπα.


  • συνδέστε κλαμπ κοντά Ρέθυμνο Ελλάδα.
  • 24γραμματα – Page 49 – 24γράμματα, Εκδοτικός Οίκος.
  • Top-Rated Images.
  • Top-Rated Images?

Αν συγκρίνουμε τις δημοσιεύσεις αυτές με σημερινές δημοσιεύσεις, θα διακρίνουμε επίσης πολλές και αντίστοιχες διαφορές στις εικόνες που χρησιμοποιούνται όσον αφορά τη λεπτομέρεια της πληροφορίας που μεταφέρουν ή ακόμη και την αισθητική τους. Κάποιες διαφορές μπορεί να οφείλονται στην τεχνολογική πρόοδο και στα καλύτερα μέσα που διαθέτουμε σήμερα.

alampasis | alampasis | Σελίδα 6

Σήμερα χρησιμοποιούμε πλέον ψηφιακές εικόνες, είτε αυτές είναι φωτογραφίες είτε σχέδια. Ωστόσο, και ειδικά όσον αφορά τα τελευταία, δεν έχουμε σταματήσει να χρησιμοποιούμε κατόψεις, τομές και τα άλλα είδη σχεδίων που χρησιμοποιούνταν και στις παλαιότερες ανασκαφές. Επομένως παλαιότερη και σύγχρονη έρευνα μοιράζονται ακόμη πολλά κοινά στοιχεία. Οι παραπάνω σκέψεις και διαπιστώσεις οδηγούν σε μια σειρά από επιμέρους συμπεράσματα. Αν παρόμοια προγράμματα αρχαιολογικής έρευνας πεδίου καταλήγουν σε διαφορετικές στρατηγικές εικονογράφησης των δημοσιεύ- σεων των τελικών τους αποτελεσμάτων, τότε η εκπόνηση και χρήση εικόνων μπορεί να μην οφείλεται τόσο στις ανά- γκες που προκύπτουν από το ίδιο το αρχαιολογικό υλικό, αλλά —κυρίως— σε μεθοδολογικές επιλογές των ανασκαφέων.

Άρα οι εικόνες δεν συνοδεύουν απλώς την αρχαιολογική έρευνα, ούτε αποτελούν απλή απεικόνιση των αποτελεσμάτων της έρευνας, αλλά συνιστούν οργανικό της μέρος. Άρα υπάρχει επίσης μια προσωπική, αλλά και μια ιστορική διάσταση στις αλλαγές της εικονογράφησης των αρχαιολογικών δημοσιεύσεων. Η ιδέα ότι είναι δυνατή η παρακολούθηση της ιστορικής εξέλιξης ενός επιστημολογικού υποβάθρου μέσα από τη χρήση των εικόνων δεν είναι αποκλειστικότητα της αρχαιολογικής επιστήμης.

Αντίθετα η ανάδειξη των ανα παραστάσεων σε κύρια δομικά στοιχεία του επιστημονικού λόγου αποτέλεσε κεντρικό άξονα της συγκρότησης των περισσοτέρων επιστημών στον νεότερο και σύγχρονο δυτικό κόσμο Ρουσόπουλος, Για το λόγο αυτό, και για να κατανοήσουμε καλύτερα το φαινόμενο του ρόλου των εικόνων στην αρχαιολογία μέσα στο ευρύτερο πνευματικό πλαίσιο όπου αναδύθηκε και λειτούργησε αυτή, είναι χρήσιμη μια σύντομη αναφορά στη χρήση των εικόνων σε άλλες επιστήμες. Σημείο εκκίνησης αυτής της αναφοράς δεν μπορεί να είναι άλλο από την εισαγωγή του τηλεσκοπίου και του μικροσκοπίου στις φυσικές επιστήμες κατά τον 17ο αιώνα.

Τα όργανα αυτά έδωσαν τη δυνατότητα της έμμεσης παρατήρησης μέσα από μεθοδολογικά αξιόπιστες και επομένως ακριβείς αναπαραστάσεις της πραγματικότητας. Έτσι οι φυσικές επιστήμες απελευθερώθηκαν από τους περιορισμούς της άμεσης παρατήρησης, της παρατήρησης δηλαδή με το φυσικό μάτι, όπως ο βαθμός εστίασης, η ανακρίβεια της γωνίας παρατήρησης, οι διακυμάνσεις στη συγκέντρωση του παρατηρητή κλπ.

Για τους λόγους αυτούς οι απεικονίσεις της πραγματικότητας έφτασαν να θεωρούνται συχνά πιο ακριβείς και άρα πιο ενδεδειγμένες για την επιστημονική ανάλυση από την πραγματικότητα καθαυτήν. Κατά τον 18ο αιώνα οι επιστημονικές απεικονίσεις επεκτάθηκαν στα φυτά, τα ζώα, το φυσικό ανάγλυφο, τα γεωλογικά στρώματα, αλλά και το ανθρώπινο σώμα Ford, Klonk, Οι αιτίες αυτής της τάσης μπορούν να αναζητηθούν στην ανάγκη τεκμηρίωσης των πορισμάτων της έρευνας και στην ευρύτερη πρόθεση του δυτικού πολι- τισμού να ξεπεράσει τη βιβλική εκδοχή για την καταγωγή του ανθρώπου και του κόσμου και να διαμορφώσει ένα νέο αφήγημα για τα θέματα αυτά που δεν θα ήταν δοτό από μια άνωθεν πνευματική αρχή, αλλά δημιούργημα του ίδιου του ανθρώπου και επομένως βασισμένο στον επιστημονικό λόγο.

Ωστόσο η εποπτεία των φαινομένων δεν είναι πάντοτε δυνατή με συμβατικά μέσα και άμεση παρατή- ρηση. Λόγου χάρη, φυτά και ζώα που ανακαλύπτονταν σε απομακρυσμένες περιοχές της υδρογείου δεν ήταν πάντοτε δυνατό να μεταφερθούν τα ίδια ώστε να γίνουν γνωστά στο επιστημονικό και το ευρύτερο κοινό. Αντίστοιχα είναι προφανώς αδύνατο να μεταφερθούν ολόκληροι γεωλογικοί σχηματισμοί σε ένα εργαστήριο. Στην ιατρική επιστήμη η δημοσιοποίηση ευρημάτων από το εσωτερικό του ανθρωπίνου σώματος απαιτούσε επίσης τη χρήση απεικονίσεων, ενώ η υιοθέτηση του μικροσκοπίου αποκάλυψε έναν εντελώς νέο και αθέατο με συμβατικά μέσα κόσμο που πάλι έπρεπε να απεικονιστεί.

Η ανα παράσταση των επιστημονικών δεδομένων μπορεί να ξεκίνησε ως ανάγκη, όπως δείχνουν τα παραπάνω παραδείγματα, αλλά εξελίχθηκε σε ενεργό κομμάτι του επιστημονικού λόγου. Η οργάνωση των νοητικών παραστάσεων της πραγματικότητας σε κωδικοποιημένα συστήματα εκφοράς του επιστημονικού λόγου, π. Επομένως, στο ίδιο παράδειγμα, ένας μελετητής πτηνών μπορεί να συνεχίσει να συγκρίνει άλλες απεικονίσεις ραμφών χωρίς να δει τα ίδια τα πτηνά, παράγοντας έτσι περαιτέρω έρευνα.

Το πλέον κωδικοποιημένο σύστημα επιστημονικών παραστάσεων είναι τα μαθηματικά σύμβολα, τα οποία δρουν εντελώς ανεξάρτητα από την πραγματικότητα, αλλά, όπως δείχνουν το παράδειγμα των πτηνών και οι απεικονίσεις φυτών, ζώων, γεωλογικών στρωμάτων και αρχαιοτήτων, μπο- ρούν να ενταχθούν στο ίδιο ευρύ φάσμα των παραστάσεων, με ιδιαίτερη επιστημολογική σημασία για τη συγκρότηση και εκφορά της επιστημονικής σκέψης στον νεότερο δυτικό κόσμο.

Ενδεικτική αυτής της σημασίας είναι η ανάπτυξη της γνωσιολογίας ή θεωρίας της γνώσης. Για το λόγο αυτό έχει αναπτυχθεί και εκτενής σχετικός προβληματισμός. Επιπρόσθετα η αρχιτεκτονική είναι στενά συνδε- δεμένη με την αρχαιολογία, λόγω της συμμετοχής των αρχιτεκτόνων στην αποτύπωση, μελέτη και αποκατάσταση των αρχιτεκτονικών καταλοίπων του παρελθόντος. Άλλωστε και το ανά χείρας βιβλίο εστιάζει στα αρχιτεκτονικά σχέδια των αρχαιολογικών δημοσιεύσεων.

Η αρχαία ελληνική παράδοση, όπως την αναπαρήγαγε ο Ρωμαίος Βιτρούβιος, όριζε τρία είδη αναπαράστασης, την ιχνογραφία, την ορθογραφία και τη σκηνογραφία. Οι απεικονίσεις αυτές μπορούν να θεωρηθούν ανάλογες της κάτοψης, της όψης και της προοπτικής απόδοσης Κουρνιάτη, , σ. Η παράδοση αυτή φτάνει σε σημείο καμπής κατά την Αναγέννηση. Ο Leon Battista Alberti τονίζει στο έργο του με τίτλο De re aedificatoria τη ση- μασία του γραμμικού σχεδίου, το οποίο συμπυκνώνει τη σύλληψη, δηλαδή την πνευματική εργασία που εμπεριέχει υψηλό βαθμό γνώσης μαθηματικών και εφαρμογής τους στην αρμονική σχεδίαση κτηρίων και η οποία πλέον οφείλει να ορίζει τον αρχιτέκτονα και να τον διαχωρίζει από τον απλό τέκτονα.

Ο τελευταίος είναι ο εμπειρικός μάστορας που υλοποιεί την αρχιτεκτονική σύνθεση υπό την καθοδήγηση του αρχιτέκτονα Καλαφάτη, , σ. Επομένως η εικόνα και ειδικότερα το σχέδιο έχει τον κατεξοχήν ρόλο κλειδί στην αρχιτεκτονική. Αποτελεί τη ραχοκοκαλιά της επιστημονικής της διαδικασίας, αφού συνοψίζει όλα τα στάδια της διαδικασίας αυτής, από την αρχική σύλληψη ως τη λεπτομερή σύνθεση και τελικά την κατασκευή ενός κτηρίου.


  1. ανώτερος ραντεβού Χίος Ελλάδα.
  2. alampasis.wordpress.com.
  3. εκδηλώσεις για γνωριμίες σε Αίγιο Ελλάδα.
  4. ?
  5. Ο ρόλος αυτός ασφαλώς ενισχύθηκε κατά την Αναγέννηση, όταν, σύμφωνα προς το γενικότερο πνευματικό κλίμα, θεωρούνταν ότι η απεικόνιση είναι μίμηση, δη- λαδή απλή αναπαραγωγή της πραγματικότητας Γεωργιάδης, , σ. Η προσέγγιση αυτή κατέστησε την κάτοψη και την όψη τους κύριους τύπους αρχιτεκτονικού σχεδίου, καθώς απεικονίζουν την πραγματικότητα υπό συγκεκριμένη γωνία χωρίς παραμόρφωση Bois, , σ. Στους δύο αυτούς βασικούς τύπους σχεδίου ο Ραφαήλ πρόσθεσε έναν τρίτο, την τομή, η οποία αναδεικνύει το εσωτερικό του κτηρίου Μανωλίδης, , σ.

    Εικόνα 1. Σχεδιάσθηκε με βάση την κάτοψη στο Dawkins, Hawes, Bosanquet —, σ. Παράλληλα, ως συνέχεια της αρχαιοελληνικής και βιτρουβιανής σκηνογραφίας, έγιναν προσπάθειες απόδοσης της τρίτης διάστασης με προοπτικά σχέδια. Ωστόσο ο Alberti ήταν επιφυλακτικός απέναντι στα σχέδια αυτά, εξαιτίας των παραμορφώσεων που επιφέρει ακόμη και η παραμετροποιήσιμη γεωμετρική προοπτική στο απεικονιζόμενο κτή- ριο.

    Έτσι προτιμήθηκαν οι λεγόμενες «ορθογραφικές» προβολές κτηρίων, δηλαδή σχέδια που αναπαριστούν ένα τρισ- διάστατο αντικείμενο με τρόπο δισδιάστατο, σαν να είναι επίπεδο.

    Πλοήγηση άρθρων

    Το προοπτικό σχέδιο υποβιβάσθηκε στην κατηγορία της καλλιτεχνικής απόδοσης της αρχιτεκτονικής, διότι δεν είναι μετρήσιμο, σε αντίθεση με τα υπόλοιπα σχέδια, τα λε- γόμενα «τεχνικά» και συνεπώς επιστημονικά. Ελάχιστες υπήρξαν οι προσπάθειες παρέκκλισης, όπως προοπτικές τομές με κάτωθεν ή «χθόνια» οπτική, ή αλλιώς «οπτική του βατράχου». Στην περίπτωση αυτή το σημείο θέασης τοποθετείται στο ύψος των θεμελίων του κτηρίου.

    Εναλλακτικά υιοθετήθηκε η ακριβώς αντίθετη, άνωθεν, οπτική, ή «προβολή του ιππέα» cavalier , η οποία τοποθετεί το σημείο θέασης, άρα και την οπτική γωνία, σε αντίστοιχο ύψος Εικόνα 1. Μεγάλα οικοδομικά προγράμματα, όπως ο Άγιος Πέτρος της Ρώμης και το Εσκοριάλ στην Ισπανία κατά τον 16ο αιώνα ή τα οχυρωματικά έργα στη Γαλλία κατά τον 17ο και τον 18ο αιώνα, τυποποίησαν το έργο των αρχιτεκτό- νων και εν γένει των μηχανικών και κατέστησαν την παρουσίαση του κτηρίου μέσω ορθογραφικών προβολών, δηλαδή κατόψεων και τομών, τον κύριο μηχανισμό καθοδήγησης και ελέγχου της οικοδομικής διαδικασίας, με τη συνεπικουρία των προοπτικών απεικονίσεων.

    Το εκδόθηκαν οι σημειώσεις από τις παραδόσεις του Γάλλου μαθηματικού Gas- pard Monge, οι οποίες θεμελίωσαν την παραστατική γεωμετρία, που έπαιξε ρόλο κλειδί στην προαγωγή του αρχιτε- κτονικού σχεδιασμού. Αφενός επέτρεψε τη δήλωση της τρίτης διάστασης σε ορθογραφικές προβολές σχέδια όψεων, τομών και κατόψεων με μετρήσιμες γραμμοσκιάσεις και αφετέρου άνοιξε το δρόμο προς τη σταδιακή εγκατάλειψη των προοπτικών σχεδίων και την υιοθέτηση των αξονομετρικών σχεδίων στα αρχιτεκτονικά μαθήματα της École des Beaux-Arts στη Γαλλία κατά τον 19ο αιώνα.