Περιοχή που χρονολογείται κοντά Γρεβενά Ελλάδα

Χώρα, Ελλάδα Η Κνίδη είναι ορεινό χωριό της περιφερειακής ενότητας Γρεβενών σε στη τοποθεσία "Κρεμαστός" έχουν βρεθεί ευρήματα τα οποία χρονολογούνται στην Επίσης, στα χωριά της περιοχής θα βρείτε σε αφθονία φρέσκα και αποξηραμένα μανιτάρια, «Κνίδη: Το χωριό των Γρεβενών κοντά στον Αλιάκμονα».
Table of contents

Χαρακτηριστικές ήταν οι λέξεις που χρησιμοποίησε σε μία επιστολή του στη γυναίκα του για να της περιγράψει το μέγεθος της βοήθειας που δέχθηκε από τους κατοίκους που συνάντησε στο πέρασμά του. Στις 11 Οκτωβρίου του , το Καρπερό απελευθερώθηκε και οι κάτοικοι άρχισαν να ανασυγκροτούν τις οικογένειές τους και τα σπίτια τους.

Πολλοί ήταν αυτοί που έλαβαν μέρος στους Βαλκανικούς πολέμους και κυρίως στη Μικρασιατική εκστρατεία.

Χαλκίδα-Γρεβενά με MAN TGX 680

Μετά την τραγωδία της Μικράς Ασίας, με την υπογραφή της Συνθήκης της Λωζάνης το , πραγματοποιήθηκε ανταλλαγή των πληθυσμών και το χωριό κατοικήθηκε από περίπου προσφυγικές οικογένειες που ήρθαν από τον [Πόντος Πόντο]] και συγκεκριμένα από το χωριό Çatma της Τουρκίας χιλιόμετρα ανατολικά της Άγκυρας. Οι περισσότεροι ασχολήθηκαν με τη γεωργία και την κτηνοτροφία.


  1. Συμμετοχή στη Δραστηριότητα.
  2. Παρακαλούμε ελέγξτε τους όρους της κράτησης?
  3. Κεντρικές σελίδες ΓΡΕΒΕΝΑ (Νομός) ΕΛΛΑΔΑ - GTP.

Στα γύρω βουνά άκμαζαν και δρούσαν γνωστές ληστοσυμμορίες, όπως του Γιαγκούλα, του Νταβέλη, του Περικλή, του Μπομπάνη, του Ζιώγα, του Γκαντάρα και πολλών άλλων. Στα χρόνια ανάμεσα στο έως το , το κράτος έκανε πολλές προσπάθειες ανασυγκρότησης και οργάνωσής του για την εξαφάνιση αυτών των συμμοριών. Στα τέλη της δεκαετίας του το Καρπερό απέκτησε σιδηροδρομικό σταθμό, επί της γραμμής Καλαμπάκας - Κοζάνης - Βέροιας, που όμως δε λειτούργησε ποτέ, λόγω της μη ολοκλήρωσης των έργων της σιδηροδρομικής γραμμής.

Μέχρι και σήμερα σώζονται δύο κτήρια του σταθμού το κτήριο επιβατών και το οίκημα του προσωπικού , ενώ εντός των ορίων του δήμου Χασίων σώζονται και άλλοι δύο σιδηροδρομικοί σταθμοί: ο σταθμός Καρβούνη και ο σταθμός Μικρού. Χτισμένη σε μ. Στα όρια της υπάρχουν 3 ποτάμια, η Σιουτσα με το μεγαλύτερο πλατανόδασος της Ελλάδας, η Ποτάμια και η Καραβίδα με την πανέμορφη τεχνητή λίμνη.

Η ιστορία του χωριού χάνεται στα βάθη των αιώνων, έχει την παλιότερη Εκκλησία του νομού Γρεβενών, τον Άγιο Γεώργιο μ. Σημαντικά επίσης Εξωκλήσια είναι ο Προφήτης Ηλίας , χτισμένος σε ένα λόφο με πανοραμική θέα ολόκληρης της περιοχής Φιλουριας και η Αγια Παρασκευή. Οι μόνιμοι κάτοικοι είναι άτομα περίπου την περίοδο του χειμώνα, αλλά με πολλούς μετανάστες διασκορπισμένους σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας, αλλά και πολλούς στο εξωτερικό. Κύρια απασχόληση των κατοίκων είναι κυρίως η γεωργία και σε μικρότερο βαθμό η κτηνοτροφία, με λίγες μονάδες βοοειδών και αιγοπροβάτων. Τα πυκνά δάση του χωριού σφύζουν από άγρια ζώα, λύκους, αγριογούρουνα, αλεπούδες, αγριόγατους, κουνάβια, λαγούς και τελευταία έχουν κατέβει και αρκούδες από τα ορεινά χωριά του νομού, εκμεταλλευόμενες την πλούσια και πυκνή βλάστηση, καθώς επίσης και την άφθονη τροφή που προσφέρουν τα δάση της περιοχής.

Η πιο σημαντική εκδήλωση πραγματοποιείτε τον Δεκαπενταύγουστο με την πιο μεγάλη χοροεσπερίδα της περιοχής. Αισθητή είναι και η παρουσία της νεολαίας του χωριού, με πολύ έντονη και δραστήρια παρουσία σε όλα τα ζητήματα, αλλά και σε όλες τις εκδηλώσεις που γίνονται, ενωμένοι σε ένα δραστήριο εκπολιτιστικό σύλλογο. Γραφικό χωριό με πλούσια βλάστηση, πηγές και παλιές πέτρινες βρύσες, 22 χλμ. Πήρε το όνομά του από τους κήπους Κηπόδιο που υπήρχαν στην περιοχή.

Η θέση που είναι χτισμένο σε υψόμετρο μ. Αξίζει να επισκεφθείτε την πέτρινη γέφυρα του Σπανού —που κατασκευάστηκε το στον ποταμό Βενέτικο και βρίσκεται πάνω σε παλιό, λιθόστρωτο δρόμο που συνέδεε τη Μακεδονία με την Ήπειρο- και το μοναστήρι της Παναγιάς της Γόργιανης. Της Αγ. Παρασκευής γίνεται στο χωριό πανηγύρι και τριήμερο γλέντι Ιουλίου , με ψητά αρνιά και παραδοσιακή μουσική. Οι κάτοικοι του χωριού είναι πρόσφυγες από την Μ. Βόρεια από το χωριό Κιβωτός αναβλύζουν τα νερά της πηγής, που οι ντόπιοι την ονομάζουν « Πάρουτλι » ή « Λούτσα». Η πηγή χρησιμοποιήθηκε από τους κατοίκους της περιοχής για θεραπεία, κάτι που μαρτυρούν και τα παλιά κτίσματα που βρίσκονται κοντά.

Η Κιβωτός κατοικείται από κατοίκους, κυρίως γεωργοκτηνοτρόφους, που κατάγονται από τον Πόντο και τη Μικρά Ασία. Η Πλούσια πολιτιστική κληρονομιά των « Χαμένων πατρίδων », αναβιώνει με κάθε ευκαιρία σε έθιμα και εκδηλώσεις που διατηρούνται μέχρι σήμερα. Ξεχωριστή θέση κατέχει η αντάμωση των απανταχού Κιβωτιανών το πρώτο δεκαήμερο του  Αυγούστου, με πολλές και αξιόλογες εκδηλώσεις. Επίσης στην Κιβωτό έχουν βρεθεί κατακόμβες. Ο επισκέπτης μπορεί να βρει φαγητό  στην Κιβωτό.

Οι φυσικές ομορφιές, το εξαιρετικό κλίμα και το ψάρεμα στα ποτάμια της περιοχής, συμπληρώνουν και ενισχύουν ένα πυρήνα χαρακτηριστικών, ιδιαίτερα ελκυστικό για τους επισκέπτες. Πηγαίνοντας βόρεια και σε μικρή απόσταση από τον Άγιο Γεώργιο 3χλμ βρίσκεται η διασταύρωση για το Δ. Το Κληματάκι παλιό όνομα Δοβρούνιτσα και ο οικισμός Κριθαράκια ,ο οποίος ανήκει στο χωριό, σύμφωνα με την παράδοση βρίσκονταν στην ίδια θέση και επί τουρκοκρατίας, όταν ήταν τσιφλίκια των μπέηδων.

Φανταστικό μέρος για να επισκεφθεί κανείς στο Κληματάκι είναι το πέτρινο γεφύρι επί του παραπόταμου του Αλιάκμονα, Πραμόριτσα. Επίσης ενδιαφέρουσα είναι και η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου Η Κοκκινιά, παλιό Σούμπινο, είναι χτισμένη σε υψόμετρο μ.

- ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ KALIA ΦΙΛΙΠΠΑΙΟΙ

Μεταφέρθηκε στην σημερινή της τοποθεσία για να προφυλαχθεί από τις επιδρομές των τούρκων. Ο πολιτιστικός σύλλογος του χωριού διοργανώνει κάθε καλοκαίρι πολιτιστικές εκδηλώσεις στο γεφύρι του Πασά. Ορεινό χωριό χτισμένο σε υψόμετρο μ. Βρίσκεται 34 χλμ. Η φυσική ομορφιά της περιοχής και το πολύ καλό κλίμα ελκύει κάθε καλοκαίρι μεγάλο αριθμό επισκεπτών στην Κρανιά. Αξίζει να επισκεφθείτε τις παλιές εκκλησιές των Αγ. Πάντων και της Αγ. Στην Κρανέα γίνεται παραδοσιακό πανηγύρι στις 15 Αυγούστου, της Παναγίας. Την πρώτη Κυριακή μετά το Δεκαπενταύγουστο γίνεται γλέντι, που διοργανώνει ο Πολιτιστικός Σύλλογος, με φαγητό και μουσική.

Το τοπίο στις όχθες του ποταμού είναι πανέμορφο και πολλοί είναι εκείνοι που καταφθάνουν σ' αυτό για να ψαρέψουν και να κολυμπήσουν.

Καλλιθέα Γρεβενών

Το δάσος βελανιδιάς που καλύπτει μεγάλο μέρος του Δημοτικού Διαμερίσματος κάνει το τοπίο ακόμα πιο ενδιαφέρον και μοναδικό. Το χωριό πλαισιώνουν οι οικισμοί Ιτέα, Μικροκλεισούρα, Λαγκαδάκι, Πόρος και Πιστικό, που σύμφωνα με προφορικές μαρτυρίες, συμπεριλαμβανόμενης και της Κνίδης, ουδέποτε μετακινήθηκαν από τη σημερινή τους θέση κατά τη διάρκεια της ιστορικής τους παρουσίας. Πιθανότατα κάποιοι κάτοικοι μόνο της Κνίδης να είχαν μεταφερθεί σ' αυτή, από την τοποθεσία Παλιοκνίδη.

Το επίσης ήρθαν στην Κνίδη πρόσφυγες από τη Μικρά Ασία. Υποστηρίζεται πως επί Τουρκοκρατίας το χωριό υπήρξε κεφαλοχώρι, και το ίδιο ισχυρίζονται και οι κάτοικοι της Ιτέας για τον οικισμό τους. Το Πιστικό ήταν τσιφλίκι Μπέηδων και δεν κατοικήθηκε από Μικρασιάτες πρόσφυγες σε αντίθεση με τη Μικροκλεισούρα, στην οποία εγκαταστάθηκαν αυτοί. Επί τουρκοκρατίας στον οικισμό αυτό έμειναν Τούρκοι.

Στην Κνίδη μπορεί κανείς να επισκεφθεί το ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου με το αξιόλογο τέμπλο, ο οποίος δυστυχώς έπαθε μεγάλες ζημιές από τον μεγάλο σεισμό του , αλλά έχει όμως υποστυλωθεί. Αρχαιολογικές έρευνες και κάποιες ανασκαφές που έγιναν στη θέση «Κρεμαστός» στον οικισμό της Κνίδης έφεραν στο φως ευρήματα τα οποία χρονολογούνται στην Αρχαία Νεολιθική περίοδο στην 7η χιλιετία π.

Στην Ιτέα βρίσκεται η εκκλησία του Προφήτη Ηλία, κηρυγμένο μνημείο από τη Αρχαιολογική Υπηρεσία, όπως επίσης είναι και ο ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου στο Πιστικό, με πολλές τοιχογραφίες, οι οποίες διασώθηκαν παρ' όλες τις καταστροφές που υπέστη το μνημείο από το σεισμό. Ενδιαφέρον για τον επισκέπτη παρουσιάζουν η εκκλησία του Αγ.

Γεωργίου του Πιστικού καθώς και η εκκλησία του Αγ. Αθανασίου του Πόρου. Στις 8 Σεπτεμβρίου που τιμάται το Γενέσιον της Θεοτόκου, πανηγυρίζει η Ιτέα και μετά τον εκκλησιασμό ακολουθεί γλέντι στα καφενεία. Στο Πιστικό, την παραμονή του Δεκαπενταύγουστου και ανήμερα της γιορτής, διεξάγεται παραδοσιακό γλέντι με όργανα, χορούς και φαγητό, που κρατάει ως το πρωί. Τριάντα πέντε χιλιόμετρα νοτιοδυτικά των Γρεβενών και σε 1.

Το χωριό είναι χτισμένο σε καλή θέση και η πρόσβαση στην καταπληκτική φύση της Πίνδου είναι εύκολη. Το δάσος της περιοχής αποτελείται από μαύρη πεύκη, οξιά, άρκενθο, σφένδαμο, δρυς και είναι καταφύγιο για λαγούς, αλεπούδες και αρκούδες. Οι δασόδρομοι που το διασχίζουν διευκολύνουν τους πεζοπόρους να απολαύσουν το τοπίο. Στη Λάβδα ζουν άτομα το χειμώνα- που αντλούν το εισόδημά τους από τη γεωργία, την κτηνοτροφία και την υλοτομία, ενώ μερικοί εξασκούν ακόμα δύο παραδοσιακά επαγγέλματα της περιοχής: του κυρατζή μικρέμπορος και αγωγιάτης και του χτίστη.

Ο οικισμός διαθέτει Λαογραφική Συλλογή λειτουργεί όλο το χρόνο , όπου μπορεί να δει κανείς εκθέματα που χρονολογούνται πριν από το Το Μαυρονόρος Γρεβενών αποτελεί διοικητικό διαμέρισμα του Δήμου Θεοδώρου Ζιάκα Γρεβενών με κατοίκους και βρίσκεται δεξιά και πίσω από το χωριό Μαυραναίοι, από το οποίο απέχει 2 χλμ. Η απόστασή του από την πόλη των Γρεβενών και από την Εγνατία Οδό είναι 13 χλμ.

Το Μαυρονόρος Γρεβενών είναι ένα ιστορικό χωριό και γενέτειρα του οπλαρχηγού Θεοδώρου Ζιάκα.


  • Πίνακας περιεχομένων.
  • Κνίδη Γρεβενών - Βικιπαίδεια?
  • ραντεβού online στο Ηράκλειο Ελλάδα.
  • Πήρε το όνομά του από το παιδομάζωμα που έκαναν οι Τούρκοι στο χωριό, στα χρόνια της Τουρκοκρατίας. Το χωριό είναι κτισμένο αμφιθεατρικά στις παρυφές ενός λόφου, απ' την κορυφή του οποίου, ο επισκέπτης αποζημιώνεται από την εξαιρετική πανοραμική θέα της περιοχής. Στα αξιοθέατά του ανήκουν η πέτρινη και επιβλητική εκκλησία του Αγίου Θεόδωρου του Στρατηλάτη, από τον 18ο αιώνα, καθώς και τα ξωκλήσια του Άη-Γιώργη και της Αγίας Κυριακής.

    Ακόμη, τα δάση της βελανιδιάς, καθώς και τα γραφικά εκκλησάκια της Αγίας Τριάδας και της Αγίας Παρασκευής. Mεταξύ του Μαυρονόρους και των Μαυραναίων βρίσκεται η δασωμένη τοποθεσία "Περδίκα", που οφείλει το όνομά της στον ομώνυμο στρατηγό του Φιλίππου. Οι κορυφές της περιοχής "Ταμπούρι - Γλυκομελί" μ. Ν και "Αντάν" μ. Ν του Μαυρονόρους, με δάσος και θέα προς όλες τις κατευθύνσεις, προσφέρονται για πεζοπορία αλλά και αναψυχή. Τα περισσότερα σπίτια του χωριού είναι σύγχρονα και κτισμένα με πέτρα, σε αρμονία με το περιβάλλον και την παράδοση.

    Το Μαυρονόρος Γρεβενών είναι γενέτειρα του θρυλικού οπλαρχηγού Θεοδώρου Ζιάκα, του «Κολοκοτρώνη» της Δυτικής Μακεδονίας, που κατά το οργάνωσε και υλοποίησε την επανάσταση της Δυτικής Μακεδονίας κατά του τουρκικού ζυγού και πολέμησε με τους άνδρες του ηρωικά, για την απελευθέρωση της σκλαβωμένης Δυτικής Μακεδονίας και της Ελλάδας γενικότερα. Το χωριό αποτέλεσε κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας σπουδαίο εμπορικό κέντρο της περιοχής και έδρα μεγάλης και πασίγνωστης τότε, εμποροπανήγυρης.

    Στο Μαυρονόρος και στα σύνορά του με τα χωριά Αναβρυτά και Κάστρο, βρέθηκαν μέσα σε χωράφι χάλκινες αιχμές βελών, λέβητας, ξίφη, πόρπες και πολλά αγγεία, που παραδόθηκαν στο Μουσείο της Βέροιας. Στο Μαυρονόρος παράγονται εξαιρετικής ποιότητας γαλακτοκομικά προϊόντα. Σ' αυτό λειτουργούν μία μονάδα παραγωγής τυροκομικών προϊόντων Φέτα τυρί κλπ. Επίσης το χωριό ενδείκνυται για οικογενειακές διακοπές στο βουνό, λόγω της ηρεμίας του, του καλού και δροσερού του κλίματος, ακόμη και όταν αλλού επικρατούν οι ανυπόφορες υψηλές θερμοκρασίες του καύσωνα, αλλά και της εξαιρετικής φυσικής ομορφιάς του.

    Χάρη στη μικρή του απόσταση από τα Γρεβενά 15 λεπτά , από το χιονοδρομικό κέντρο της Βασιλίτσας και από τα περίφημα βλαχοχώρια των Γρεβενών λεπτά , μπορεί να αποτελέσει ιδανικό ορμητήριο για εξορμήσεις στις πανέμορφες γύρω περιοχές.

    Follow Us & Contact Us

    Ένας από τους μεγαλύτερους και ζωντανότερους οικισμούς του νομού, που βρίσκεται 20 χλμ. Χτισμένο σε υψόμετρο μ.

    Αναζητήστε το επόμενο σας ταξίδι εδώ

    Αξίζει να εξερευνήσετε την περιοχή, με τα δάση Μπακαρέλλα και Τζιόρκας, τις πηγές, το παλιό πέτρινο γεφύρι του Κάστρου και το ανεξερεύνητο ακόμη σπήλαιο. Αν βρεθείτε στο Μέγαρο Πρωτοχρονιά, μη χάσετε τα Ρογκατσάρια, τοπικό έθιμο σύμφωνα με το οποίο οι νέοι του χωριού ντύνονται οι μισοί  με φουστανέλες και οι μισοί Τούρκοι και μετά από , οι Τούρκοι πιάνονται πάντα αιχμάλωτοι. Τριήμερο πανηγύρι γίνεται στη γιορτή της Παναγιάς το Δεκαπενταύγουστο.

    Το Μεσολούρι είναι ορεινός οικισμός μ , έδρα της ομώνυμης κοινότητας,  στο Νομό Γρεβενών με πληθυσμό κατοίκους κατά την επίσημη απογραφή του και κατοικείται κυρίως το καλοκαίρι. Βρίσκεται στην ανατολική πλευρά της οροσειράς της Πίνδου σε υψόμετρο μ. Συνορεύει βόρεια με την κοινότητα Δοτσικού, ανατολικά με τον Δήμο Αγίου Κοσμά, νότια με τον Δήμο Θεοδώρου Ζιάκα και δυτικά με την κοινότητα Φιλιππαίων.

    Η κοινότητα Μεσολουρίου όπως και οι προαναφερθέντες δήμοι και κοινότητες ανήκουν πλέον μετά την έναρξη του προγράμματος «Καλλικράτης» στο Δήμο Γρεβενών. Απέχει από την πόλη των Γρεβενών 28 χλμ βορειοδυτικά. Αναφέρεται ότι το χωριό χτίστηκε την περίοδο που χτίστηκε και η Εκκλησία με την ονομασία Μεσοβούνι, όπως πληροφορούμαστε από επιγραφή της εκκλησίας, και επί Τουρκοκρατίας αποτελούσε τσιφλίκι του Αλή Πασά.

    Το χωριό αγοράστηκε από τους κατοίκους του 52 κλήροι , την περίοδο , από Έλληνες τσιφλικάδες που κι αυτοί το είχαν αγοράσει από τον τούρκο τσιφλικά, όταν αυτός δεν μπορούσε λόγω αντίδρασης των κατοίκων να εισπράξει φόρους. Δυστυχώς όμως οι συμβολαιογραφικές πράξεις που βρισκόταν στα χέρια των κατοίκων κάηκαν στη διάρκεια του 2 ου παγκοσμίου πολέμου ενώ τα αντίστοιχα έγγραφα που θα έπρεπε να βρίσκονται σε κάποιο υποθηκοφυλάκειο μετά την απελευθέρωση από τους Τούρκους βρίσκονται μάλλον στην Κωνσταντινούπολη.

    Από το Μεσολούρι ήταν ο Μακεδονομάχος οπλαρχηγός Κωνσταντίνος Γκούταςκαι ο επίσης οπλαρχηγός υιός του Στέργιος Γκούντας.